Sanne Michelle Floortje Bas Larissa Joyce Demi Mirte Sebastiaan
Het Leids Kwartiertje

Dit artikel

Dit artikel is geschreven op 13-2-2013 door , en is onderdeel van de categorie Archeologie.

Over Sarah-Jayne

Ik volgde de Master Archeologie van het Nabije Oosten en Archeologisch Erfgoedbeheer en inmiddels ben ik al afgestudeerd (Lees hier waarom ik het zo leuk vond). Volg me op twitter (@SarahJNogarede), spreek me aan, of kijk ook eens op mijn andere blog: Weird at Heart.

Over de Master Archeologie

Hier vind je de blogs van Sebastiaan, waar hij je meeneemt in zijn zoektocht naar een master. Sarah-Jayne is afgestudeerd in Archeologie, lees hier haar blogs terug! Voor meer informatie over Archaeology en de overige masters van de Universiteit Leiden ga naar unileidenmasters.nl.

Trefwoorden

, , , , ,

A tale of two cities (en een knappe student)

Seeds‘En dan hebben we hier onze referentiecollectie. Om die bij elkaar te krijgen heb ik de afgelopen decennia overal ter wereld obscure familiezaakjes afgestruind. Net op tijd ook, zelfs aan de randen van de beschaving worden die tegenwoordig steeds vaker vervangen door grote supermarktketens.’ Haast verliefd keek hij neer op de vele buisjes en laatjes, tot de rand toe gevuld met zaden in alle mogelijk denkbare vormen en maten.

Het was jaren geleden, en ik was op een open dag van Archeologie in Groningen. Een van de docenten daar vertelde ons over de wondere wereld van de pollen en zaden, een belangrijke onderzoeksrichting binnen de archeologie. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk, en ook de zeer aantrekkelijke en zongebruinde (want net terug uit Egypte) studentassistent liet mij bepaald niet ongevoelig.

Samen bekeken we wat zaden onder de microscoop, en geduldig legde de student mij uit hoe ik de subtiele verschillen kon herkennen. Ik wist het zeker: met hem wilde ik de rest van mijn leven achter de microscoop zitten en de randen van de beschaving aflopen. Pas toen ik ’s avonds na een lange treinrit bijna thuis was kwam ik langzaam weer bij zinnen. No way dat ik me de rest van mijn leven bezig wilde houden met zaadjes, hoe knap die student ook was. Uiteindelijk ging ik archeologie studeren in Leiden, en aan Groningen dacht ik nooit meer terug.

Tot vorige week. Het was het eerste college van Environmental History of the Near East, en daar stond hij: de enthousiaste docent voor wie ik bijna naar Groningen was gegaan. Weer was het ontzettend leuk en interessant, daar had hij die mooie student helemaal niet voor nodig. Na afloop vertelde ik het hele verhaal aan wat PhD’ers, van wie er een in Groningen had gestudeerd. ‘Dat was een jaargenoot van mij, die student! Dat je zijn naam nog weet joh.’ ‘Ik heb wel eens met hem opgegraven,’ voegde een ander toe. ‘Wat een eikel was dat!’ De eerste weer: ‘En wist je dat hij tegenwoordig een kind heeft?’

Het was duidelijk een goede keuze om niet voor die knappe student naar Groningen te gaan. Dan had ik nu al die jaren alleen achter een microscoop had gezeten om onderzoek te doen naar pollen en zaadjes. Ik moet er niet aan denken. Maar nu moet ik rennen. Ik heb college, en wil er geen seconde van missen. Het gaat over zaden.

Geef een reactie