Sanne Michelle Floortje Bas Larissa Joyce Demi Mirte Sebastiaan
Het Leids Kwartiertje

Dit artikel

Dit artikel is geschreven op 7-5-2013 door , en is onderdeel van de categorie Recht & Bestuur.

Over Tabitha

Strafrecht is uiteraard platonische liefde numero uno. Verder volg ik nu Caraibistiek om meer kennis op te doen over mijn roots, kijk ik het liefst Amerikaanse crimeseries (in het donker) en doe ik ook nog wat aan fitness, lezen en bourgondische quality time met vrienden. Meer over mij? Ik in vogelvlucht.

Over de Master Recht & Bestuur

Heb je belangstelling voor Rechten en Bestuur? Lees dan de blogs van Demi en Joyce! Oudere blogs: Tabitha, Marieke en Dave (Rechten). Of lees de blogs van Mariska en Caroline (Criminologie). Alle informatie over Rechten en Criminology en Crisis & Security Management is te vinden op unileidenmasters.nl.

Trefwoorden

, , , , , , , , ,

Brutus en de straatterroristen

Al vlak na zonsopkomst klinkt er een oorverdovend, maniakaal gekrijs. Minutenlang, hemelsbreed misschien 10 meter van mijn bed.  Ik verstop mijn hoofd onder het dekbed en probeer het te negeren, maar het gaat door merg en been.

Na wat een eeuwigheid geduurd lijkt te hebben, geef ik het op en stap met een bonkend hoofd uit bed. Als ik het gordijn opentrek, zie ik in één oogopslag wat Brutus en zijn vriendjes hebben aangericht. Het toneel: een straat bezaaid met afval dat gisteravond nog in een zak zat. De ene keer dat we een zwarte vuilniszak aan de straat hebben gezet omdat de gele meeuwenzakken op waren, wordt direct genadeloos afgestraft.

Meeuwenoverlast in Leiden

Meeuwenoverlast in Leiden

Als dit een stripverhaal was, stond er een donderwolk afgebeeld boven mijn hoofd, terwijl ik binnensmonds vloekend de trap afstormde. Gelukkig voor de meeuwen slechts gewapend met een nieuwe vuilniszak. De gang staat me op te wachten, in quasi nonchalante V-formatie. Brutus heeft de desbetreffende zak (exhibit A) al meters ver weggesleept en kijkt me met woeste kraalogen aan als ik zijn kant op kom.

Hij lijkt vastbesloten om zich zijn ontbijt niet zomaar te laten afnemen, maar kiest toch eieren voor zijn geld als ik hem onverstoord steeds dichter nader. Ik roep hem en zijn matties verwensingen toe terwijl ik een bananenschil van de grond trek. Van een afstandje slaan ze me gade, nog altijd brutaal uit de ogen kijkend. Stiekem hoop ik dat er nu geen menselijke toeschouwers naar buiten staan te kijken tijdens deze walk of shame. Na een paar minuten is de show voorbij en keer ik met het verzamelde vuilnis weer huiswaarts.

Na het ontbijt constateer ik in shock dat er een meisje aan de gracht zit met een homp brood en de onverlaten aan het VOEREN is. Terwijl ze aan het brood pikken, maakt zij foto’s van ze. Are u kiddin’ me?! Ik schud niet-begrijpend met mijn hoofd en zet mijn laptop aan om me te concentreren op mijn scriptie. Tijdens het opstarten kom ik tot de conclusie dat die verderfelijke meeuwen zo ongeveer de enige smet zijn op het verder geweldige wonen in de Leidse binnenstad.

De rest van de ochtend blèren de meeuwen als een bezetene. Het stuk brood blijft roerloos aan de oever liggen.

One Comment

  1. Annedien
    8 mei 2013

    Vervelend voor je zeg dat die dieren je idylle verstoren 🙂

Geef een reactie