Sanne Michelle Floortje Bas Larissa Joyce Demi Mirte Sebastiaan
Het Leids Kwartiertje

Dit artikel

Dit artikel is geschreven op 31-10-2013 door , en is onderdeel van de categorie Gedrag & Maatschappij.

Over Bart

Masterstudent Klinische Psychologie, lees hier meer over zijn keuze voor deze specialisatie. Naast studeren zijn koken, boeken, reizen en tv/series zijn passies. Komend jaar zal hij hier schrijven over de gebeurtenissen binnen en buiten de universiteit. Je kunt Bart ook vinden op Twitter!

Over de Master Gedrag & Maatschappij

Larissa blogt over Political Science, Mirte over Philosophy, Joyce over Crisis and Security Management en Michelle over Psychology. Oudere blogs: Inge (Public Administration), Virginia (Psychologie), Hester (Management van de Publieke Sector) en Bart (Klinische Psychologie). Alle informatie over Public Administration, Political Science, Management van de Publieke Sector, Psychologie en Klinische Psychologie is te vinden op unileidenmasters.nl.

Trefwoorden

,

Less is more

“20% van de inzet is verantwoordelijk voor 80% van het resultaat.”

Dinsdagavond. Het is stil in huis, ik heb geen muziek aan gedaan voor het geval mijn huisgenoten willen slapen. Naast me staat een kop met wat koude koffie. Ik zit aan een opdracht, de laatste van dit blok alweer. Er moet een review geschreven worden, een globaal overzicht van een wetenschappelijk artikel om te bekijken of dit gepubliceerd kan worden. Dit betekent dus niet ongenadig hard inhakken op alles, maar ook de positieve kanten van het artikel en de studie naar voren halen. De vorige opdrachten heb ik vrij goed gemaakt, dus ik ga voor deze laatste niet m’n uiterste best doen. Bij elkaar heb ik twee uur gewerkt aan de opdracht, nog niet eerder zo kort aandacht geschonken aan een opdracht.

Het is moeilijk om in te schatten hoeveel punten ik naar voren mag halen in de review. Ik heb maximaal 700 woorden dus ik zal selectief moeten zijn. Met een blik op de klok zie ik dat het bijna kwart over twaalf is. Het laatste half uur heb ik geworsteld met Engelse zinnen en krom lopende alinea’s. Langzaam borrelt de frustratie op. Dit is echt te gek voor woorden, zelfs met een 1 voor deze opdracht sta ik nog een 6 gemiddeld. Nog een keer alles controleren op spelfouten en het aantal woorden en dan lever ik de opdracht in hoor. Donderdag zie ik wel wat voor cijfer dit oplevert.

Het is donderdagmiddag. De stapel met becijferde opdrachten gaat langzaam de groep door. Tijdens de rondgang hoor ik cijfers voorbij komen. Een 9,5. Een 10. Een 6,5. De stapel komt bij mij aan. Ik zoek mijn naam en studentnummer. Hoe groot zou de schade zijn? Ik voel me gespannen, ben toch wel benieuwd hoe de opdracht is beoordeeld. Jezus, nog een 9 op de stapel. Hebben die mensen niets beters te doen dan uren aan een opdracht werken? Dan kom ik eindelijk bij mijn naam. Nee, dit kan niet waar zijn.   Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Ik kijk de docente vol ongeloof aan. Zij geeft een “tsja, je hebt het er zelf naar gemaakt”-blik terug. Nog een keer kijk ik naar het papier. Een 10. Een 10! Blijkbaar heeft de 20-80-regel dit keer gewerkt. Eens kijken of ik de volgende keer gebruik kan maken van de 10-90-regel.relaxing-on-the-beach1-e1338441282531-300x248

2 Comments

  1. :)
    31 oktober 2013

    Jippie?

  2. Renate
    31 oktober 2013

    Don’t push your luck 😉

Geef een reactie