Sanne Michelle Floortje Bas Larissa Joyce Demi Mirte Sebastiaan
Het Leids Kwartiertje

Dit artikel

Dit artikel is geschreven op 10-2-2016 door , en is onderdeel van de categorie Gedrag & Maatschappij.

Over Michelle

Ik vind het ontzettend leuk om voor anderen te schrijven. Voornamelijk over herkenbare situaties in een wat ander licht: een spotlicht van psychologie. Ik wil je graag leren dat psychologie zoveel meer aanwezig en interessanter kan zijn dan Freud en zijn sofa, met een knipoog naar eigen herkenbaarheden. Lees hier meer over mij!

Over de Master Gedrag & Maatschappij

Larissa blogt over Political Science, Mirte over Philosophy, Joyce over Crisis and Security Management en Michelle over Psychology. Oudere blogs: Inge (Public Administration), Virginia (Psychologie), Hester (Management van de Publieke Sector) en Bart (Klinische Psychologie). Alle informatie over Public Administration, Political Science, Management van de Publieke Sector, Psychologie en Klinische Psychologie is te vinden op unileidenmasters.nl.

Trefwoorden

, , , , , , , , , ,

Niet kleffen maar biertje heffen

Het is weer bijna 14 februari. Valentijnsdag. De één wacht in spanning af op een cadeau van Anoniempje zodat er dagenlang gespeculeerd kan worden over de echte naam. De ander zet de bloemetjes buiten om zijn of haar liefje(s) extra in de watten te leggen. En ik? Ik vier mijn verjaardag (jammer dat het nu op zondag valt en er dus geen post is, want anders maak ik graag de ‘grap’ dat ik allemaal kaarten op Valentijnsdag heb gekregen). En ik vraag mij elk jaar weer af wat het nut is van Valentijnsdag.

Gedachtes met Valentijnsdag

Valentijnsdag verliest zijn populariteit met de jaren. We zien niet alleen eindelijk de ergerlijkheid in van het niet weten wie Anoniempje is (sommige meiden op de middelbare school maakten echt een sport van hun Anoniempje-jacht. Zo kreeg het boogschieten van Cupido een andere betekenis), maar Valentijnsdag wordt ook vaker als commerciële troep gezien waaraan men weigert mee te doen. Die mening deel ik. Als ik de hartjes in de winkel zie verschijnen denk ik al gauw: “gadver, klef gedoe. Ik doe altijd lief (spontane sarcastische niesbui), dat hoeft Valentijnsdag niet te benadrukken”.

Toch doe ik er wel aan mee. Het voelt fijn om te laten weten dat je om de ander geeft. Je waardeert het ook als een ander dat voor je doet. Stiekem verwacht je met Valentijnsdag altijd wel ‘iets’. Het voelt alleen zo gedwongen en klef door de winkeliers. En daardoor minder oprecht. Trouwens, Valentijnsdag levert hen meer op dan je lief. Zeker de bedrijven die producten verkopen voor Valentijnsdaghaters zoals een Voodoo-pop waarop je de naam van je ex kunt schrijven. Ja, die poppen bestaan. Ja, die poppen zijn creepy. Maar die bedrijven doen goede zaken! Dan vraag ik mij af: gaat mijn oprechte liefdevolle boodschap op Valentijnsdag verloren door die winkeliers? Veel mensen vinden van wel. Jammer. Voor zowel de winst van winkeliers als van oprechte waardering.

op zich is een voodoo pop van SPSS best aanlokkelijk

op zich is een voodoo pop van SPSS best aanlokkelijk

Je kan je van het commerciële afzetten en toch gebruik maken van een liefdevolle boodschap door het gewoon op een andere dag en vanuit jezelf te doen zonder Valentijnsdagklefheid. Dus geen fluffy Valentijnsbeertjes meer, maar iets eigens. Een zelfgeschreven liedje, iets lekkers voor tijdens een avondje Netflix of ga een biertje heffen met elkaar. Met iemand die het verdient zonder dat je diens Valentijn bent of wordt gepusht door de roze etalages. Vaarwel Valentijnsdag-profiterende winkeliers, hallo oprechte boodschap. Zo heb ik pas een liedje geschreven en voorgedragen aan een goede vriendin over waarom ze veel voor mij betekent toen ze het even nodig had. Met een drankje erna. Zeg nou zelf: op deze manier waardeer je de ander veel oprechter dan op de dag waarop die winkeliers je overtuigen dat je het zou moeten doen. En die boodschap is iets wat we allemaal best vaker mogen delen. Niet kleffen maar samen het biertje heffen.

Proost!

Geef een reactie