Sanne Michelle Floortje Bas Larissa Joyce Demi Mirte Sebastiaan
Het Leids Kwartiertje

Dit artikel

Dit artikel is geschreven op 25-4-2014 door , en is onderdeel van de categorie Gedrag & Maatschappij.

Over Wendy

Na een HBO-opleiding Pedagogiek ben ik op zoek gegaan naar meer verdieping en via een premaster-traject ben ik bij de Universiteit Leiden beland. Specifiek volgde ik (wees voorbereid, dure woorden in aantocht) de klinische variant van de Research Master Developmental Psychopathology in Education and Child Studies, waarin ik inmiddels ben afgestudeerd.

Hier lees je meer over mijn opleiding (in begrijpelijke taal) en mijn leven.

Over de Master Gedrag & Maatschappij

Larissa blogt over Political Science, Mirte over Philosophy, Joyce over Crisis and Security Management en Michelle over Psychology. Oudere blogs: Inge (Public Administration), Virginia (Psychologie), Hester (Management van de Publieke Sector) en Bart (Klinische Psychologie). Alle informatie over Public Administration, Political Science, Management van de Publieke Sector, Psychologie en Klinische Psychologie is te vinden op unileidenmasters.nl.

Trefwoorden

, , ,

Survival of the vierkoppige delegatie

Na de duizendste “Sorry, we zijn al voorzien tot 2017” (2017? Welke overdreven gemotiveerde bachelorstudent zou er in zijn 2e jaar al gesolliciteerd hebben voor een masterstage?) lag de druk hoog. Ik moest en zou die droomstage binnenslepen. Gruwelijk voorbereid was ik, maar voor de vuurdoop waar ik aan werd onderworpen kon je niet voorbereid genoeg zijn. Met trillende handjes liep ik op de vierkoppige delegatie van de stage-instelling af. Amaí, zouden wij in Brabant zeggen, zovèul mènseuh? Ik ben redelijk ervaren in het voeren van sollicitatiegesprekken, maar nog nooit zat ik aan kop van een tafel waar acht doortastende ogen tot het diepst van mijn ziel doorboorde. Diepe zucht, rug recht, borst vooruit, lipjes getuit en gaan met die banaan.

Waarom, waarom, waarom en ja, waarom eigenlijk? Dat was constant de vraag. Waarom deze instelling, waarom niet verdergaan met de researchmaster, waarom überhaupt beginnen met die master, waarom eerst HBO, waarom stage in Afrika, waarom… Binnensmonds vervloekte ik Simon Sinek voor zijn Golden Circle, want de what-how-WHY strategie zat er goed in bij deze getrainde mensen. En laat ‘waarom’ nu juist de belangrijkste maar moeilijkste vraag of them all zijn.

En na een uur loop je naar buiten, totaal leeggezogen, met geen greintje bevestiging vanuit de vierkoppige delegatie. Mijn laatste stukje zelfvertrouwen was inmiddels ook vervlogen met de wind. Het moeilijkste deel van de sollicitatie moest eigenlijk nog beginnen: wachten. 4 hele dagen. Het is gruwelijk om te moeten wachten op een uitslag zonder enig idee te hebben hoe je ervoor staat. Er is maar één optie. Alle frustratie en onzekerheid bij mijn vriend dumpen en vervolgens weer verdergaan waar ik gebleven was.

4 uur later. Telefoon. Onbekend nummer. 076. WHA, BREDA. Het zal toch niet..? Nu al..? Jawel dus. Mijn brein analyseert de situatie meteen: hoe klinkt ze? Klinkt ze alsof ze goed nieuws mag brengen of voelt ze zich rot omdat ze me moet afwijzen? Ik neig naar de laatste optie, ze praat wat vlak en zonder emotie. Ik bereid me voor op de afwijzing. “Ik mag je..” Daar komt het sprankje hoop. Wat mag ze me anders dan feliciteren? Ik mag je afwijzen? Ik mag je zeggen dat je absoluut verschrikkelijk bent? Ik mag je teleurstellen? Je vraagt je af: kan een mens dit allemaal in een milliseconde bedenken? Ja hoor, mijn hoofd maakt overuren. STOP WENDY. Luister gewoon naar wat ze je te zeggen heeft. “..FELICITEREN!”

3 Comments

  1. Janneke
    25 april 2014

    Gefeliciteerd met je stage!
    Heb je nog tips of do’s en dont’s als je volgend jaar een stage wilt vinden?

    • Wendy
      29 april 2014

      Hallo Janneke,

      Dankjewel!

      Wat ik heb gemerkt is dat stage-instellingen het sowieso wel fijn vinden als je ze belt. Scheelt jou ook veel tijd wat betreft het schrijven van brieven, want vaak hebben ze geen plek en word je brief niet eens gelezen. Als je belt weet je gelijk wat de mogelijkheden zijn en word je vaak direct naar de goede persoon doorgewezen. Plus, ze hebben je stem al eens gehoord en een eerste indruk van jou als persoon, dat helpt vaak ook wel.

      Cliché maar zo waar: begin optijd! Ik ben begonnen zodra ik gestopt was met de Reserach Master, begin februari, en zelfs toen kreeg ik al de mededeling dat ze al voorzien waren of de procedure al in gang was gezet. Dus je kunt niet vroeg genoeg beginnen.

      Zoek niet alleen naar grote, bekende instellingen. Informeer eens rond, vaak zijn er kleinere instellingen die je niet 1-2-3 vind op Google, maar ook wel geinteresseerd zijn in een stagiaire. Vaak is de kans om te blijven hangen na je stage ook groter bij kleinere instellingen. Klinkt misschien raar, maar is echt zo.

      Spits je brief volledig toe op de organisatie waar je solliciteert. Leg vooral uit waarom de visie van de instellingen past bij jouw visie. Waarom, waarom, waarom

      En misschien ook heel cliché maar ook weer so true: connecties helpen écht. Vraag eens rond in je omgeving, zet een berichtje op Facebook, LinkedIn (als je nog geen LinkedIn hebt: maak er 1 aan, werkt ook fijn!).

      Veel succes!

      Groetjes, Wendy

      • Janneke
        1 mei 2014

        Hartstikke bedankt Wendy! Ik ga ermee aan de slag!

Geef een reactie