Sanne Michelle Floortje Bas Larissa Joyce Demi Mirte Sebastiaan
Het Leids Kwartiertje

Dit artikel

Dit artikel is geschreven op 17-2-2012 door , en is onderdeel van de categorie Natuurwetenschap, Wiskunde & Informatica.

Over Karin

Karin is inmiddels afgestudeerd. Hier vind je alle blogs die ze schreef tijdens haar master Biology. Wil je op de hoogte blijven? Volg haar dan op haar nieuwe blog of via twitter.

Over de Master Natuurwetenschap, Wiskunde & Informatica

Sanne blogt over de master Biology. Oudere blogs: Cynthia en Rob (Bio-Pharmaceutical Sciences) en Hanneke (Chemistry). Alle informatie over Biology, Bio-Pharmaceutical Sciences en Chemistry is te vinden op unileidenmasters.nl.

Trefwoorden

, ,

Toch maar bioloog

Vroeger wilde ik niets liever dan kunstenares worden, liefst met een mooi atelier. Zo droomde ik van een rommelige kamer, met oude houten meubelen vol met verfspetters, krassen en vooral natuurlijk tekeningen. De kamer is nauwelijks betreedbaar doordat het een raadsel is welke verf nog nat is en het geheel vol staat met kleine potjes, tubes en kwasten. Tot ongenoegen van mijn vader had ik de neiging om mijn kamer hier al zoveel mogelijk op te laten lijken. Ook al had ik geen mooie oude houten vloer die wel wat kon hebben maar een groot kwetsbaar kleed op de grond dat binnen de kortste keren voorzien was van veel niet-uitwasbare vlekken. Zo, koos ik dan ook tekenen als eindexamenvak en ben ik een flinke periode braaf iedere zaterdag met mijn te grote map vol tekeningen naar de kunstacademie gegaan voor cursusdagen.

Na mijn eindexamen ging ik twijfelen en ben ik uiteindelijk toch maar naar de universiteit gegaan. Daar ben ik een zoektocht begonnen naar de juiste studie, allerlei faculteiten langs geweest, allerlei interessante cursussen gevolgd maar niets dat me echt raakte. Tot ik bij mijn eerste cursus biologie kwam, waar ik, net als vroeger, mocht tekenen! Mijn oude dromen namen nieuwe vormen aan: het atelier werd vervangen door kleine onderzoekskamertjes met oude houten kasten en bureaus waar de groeven van die ene keer toen die bak met fossielen per ongeluk viel, nog te zien zijn. De muren vol met oude biologieplaten en taferelen van mooie reizen en verre expedities, zo dat er naast hier en daar een klein vergeeld stukje geen kale muur meer zichtbaar is. Het bureau gevuld met allemaal prutjes, botjes en andere bijzondere dingen in kleine bakjes met elk weer een eigen nauwelijks leesbaar handgeschreven etiket. Zo werd ik al dromend toch maar bioloog!

Geef een reactie