Sanne Michelle Floortje Bas Larissa Joyce Demi Mirte Sebastiaan
Het Leids Kwartiertje

Dit artikel

Dit artikel is geschreven op 11-11-2013 door , en is onderdeel van de categorie Gedrag & Maatschappij.

Over Bart

Masterstudent Klinische Psychologie, lees hier meer over zijn keuze voor deze specialisatie. Naast studeren zijn koken, boeken, reizen en tv/series zijn passies. Komend jaar zal hij hier schrijven over de gebeurtenissen binnen en buiten de universiteit. Je kunt Bart ook vinden op Twitter!

Over de Master Gedrag & Maatschappij

Larissa blogt over Political Science, Mirte over Philosophy, Joyce over Crisis and Security Management en Michelle over Psychology. Oudere blogs: Inge (Public Administration), Virginia (Psychologie), Hester (Management van de Publieke Sector) en Bart (Klinische Psychologie). Alle informatie over Public Administration, Political Science, Management van de Publieke Sector, Psychologie en Klinische Psychologie is te vinden op unileidenmasters.nl.

Trefwoorden

, ,

Wat doe je?

Er komt een moment dat iemand je een vraag stelt, een vraag die je aan het denken zet, omdat er niet direct een duidelijk antwoord op is. “Wat doe je eigenlijk op de opleiding?”. Ik heb een dappere poging ondernomen om mijn ouders uit te leggen wat hun zoon nu eigenlijk op school doet. Het was lastig.

Het afgelopen blok heb ik twee vakken gehad, die we voor het gemak maar even Basic Therapeutic Skills en Experimental Clinical Psychology noemen. Basic Therapeutic Skills is makkelijk uit te leggen: praten met een patiënt, luisteren naar het probleem, reflecteren op jezelf. Een kind kan de was doen. Het andere vak uitleggen is lastiger.

Je kunt Experimental Clinical Psychology als volgt samenvatten: je leest een artikel om te analyseren wat er goed en fout ging in het onderzoek, hoe je een vervolgstudie op zou zetten, etc etc. Iemand met weinig tijd zou het “kritisch denken met artikelen” noemen. Toen ik dit aan mijn ouders had uitgelegd slaakte ik een zucht van verlichting, mijn zware taak zat er op.

De volgende dag kwam een andere belangrijke vraag, misschien wel De Vraag Der Vragen: “wat ben je straks eigenlijk als je klaar bent?”. Meestal geef ik een kort maar duidelijk antwoord: therapeut. Hier werd deze keer geen genoegen mee genomen, want er zijn natuurlijk psychologen die geen therapeut worden. Dus wat zijn dat dan? Uhm, tsja… Dat ligt er aan welke masterspecialisatie ze doen. Arbeid- en organisatiepsychologiestudenten doen iets anders dan klinische neuropsychologiestudenten, dat is logisch.

“Maar wat doet een psycholoog dan?”. Damn, weer een goede vraag. Waarschijnlijk bedoel je met psycholoog iemand die naar je luistert, af en toe “hmm hmm” zegt en je na afloop een dikke rekening stuurt. Dat is in principe een klinische psychologiestudent (ik gooi nu veel mensen op een grote hoop). Volgende vraag: “wat is dan het klinische aan klinische psychologie?”. Ja, mijn ouders kunnen goed doorvragen hoor. Totdat ze het onderste uit de kan hebben of interesse verliezen, wat je meestal merkt aan een aandachtsverschuiving naar boek danwel iPad.

Mijn antwoord op de laatste vraag: ik heb werkelijk geen idee. Het klinische betekent voor mij dat iemand therapeut wordt, maar misschien zit ik er faliekant naast. Het voordeel is dat anderen het meestal ook niet weten en dat “therapeut” wel goed klinkt. Ik heb dus eindelijk een antwoord op de vraag wat ik straks ben: therapeut!

Freddie-mercury-meme-face-i0

One Comment

  1. Eva
    17 november 2013

    Psycholoog of therapeut zijn geen beschermde termen, dus technisch gezien kan iedereen zich (helaas) zo noemen. Om echter een behandeling vergoed te laten worden moet je alweer GZ-psycholoog zijn, of onder supervisie van een GZ-psycholoog werken.. Dus wat ben je als je afstudeert in klinische psychologie? Precies dat, iemand met een diploma klinische psychologie die nog een heeeeele lange weg te gaan heeft voor die felbegeerde BIG-registratie 🙁

Geef een reactie